Immer in Beweging

Hoi Allemaal,

Veel liefde vanuit Kaikoura! Als je op de kaart kijkt dan lijkt het alsof ik in twee weken tijd niet heel ver ben gekomen maar het tegenovergestelde is waar. Na mijn ijsavonturen in Franz Josef en Fox Glacier ben ik namelijk eerst verder naar beneden getrokken richting Wanaka, Queenstown, Te Anau en vanaf Te Anau ben ik weer omhoog gegaan richting Christchurch en vervolgens Kaikoura.

Wanaka was prachtig echt prachtig; een stadje aan een glashelder meer omringt door imposante bergen. Bij aankomst in het hostel kwam ik weer een bekende tegen, Johannes die ik had ontmoet in Auckland dus ik had gelijk mensen om mee te kletsen.

Al gauw was het plan er om de volgende dag naar Roy’s Peak te hiken. Samen met een Duits meisje (Lena) en nog twee Britse Jongens (Greg en Dan). Greg had een auto dus dat was lekker makkelijk vertrekken richting het begin van de wandeling.

Zoals altijd met dit soort dingen had ik enigszins onderschat dat we een berg op moesten. De tienduizend lagen die ik al aan had ter voorbereiding op de kou van de top gingen dan ook al snel uit. Na tien minuten was ik al enigszins buiten adem, waren we al heel wat meters gestegen en kwam de realisatie dat deze hike alleen maar bergopwaarts ging. Poeh! Het uitzicht was al prachtig en dat sleepte me er redelijk doorheen, als was ik elke keer wel de laatste van de groep.

Op een gegeven moment hadden we even pauze en gingen de lagen langzamerhand weer aan. Het volgende stuk werd het niet veel makkelijker en op een gegeven moment was ik er wel klaar mee. Ik had mijn medehikers al tijden niet gezien en de mist rolde langzaam in dus van uitzicht was weinig meer te zien. Toen ik een Kroatisch stel tegenkwam, hield ik even pauze met hun en toen ze besloten terug te gaan, had ik niet veel overtuigen nodig. Ik had Google Maps gecheckt en zag dat ik nog een uur te gaan had, een uur omhoog klimmen op een pad wat langzamerhand steeds modderiger en winterser werd door de sneeuw. Hoewel ik het wel heel jammer vond om de top niet gehaald te hebben, was het de klim gewoon niet waard voor mij.

Op mijn weg terug naar benden, kwam ik gelukkig nog mensen tegen die op weg naar boven waren. Kon ik mooi hun laten doorgeven aan mijn groepje dat ik niet meer omhoog aan het gaan was. Aangezien omlaag gaan niet heel veel makkelijker was dan omhoog, door de modder was wederom vrij langzaam. Zodoende liep ik op een gegeven moment weer samen met Greg en Dan, die zo snel liepen dat ze mij inhaalde op de terugweg van de top. Dat scheelde weer, hoefde ik ook geen rit terug te regelen. De rest van mijn tijd in Wanaka heb ik de bergen maar gelaten voor wat ze waren en heb ik voornamelijk rond het meer gewandeld.

This slideshow requires JavaScript.

Na vier dagen was het tijd om verder te gaan en ging ik met de bus richting Queenstown. Daar had ik maar een volle dag om echt Queenstown te zien en dat bleek uiteindelijk niet eens zo erg. Queenstown is namelijk de bestemming voor wintersporters, adrenaline zoekers en feestbeesten. Categorieën waar ik niet echt tot behoor. Ik was van plan om met de Gondola omhoog te gaan om van het uitzicht te genieten maar helaas bood de bewolkte hemel niet echt een aanlokkelijk zicht en zodoende besloot ik maar de stad rond te wandelen.

This slideshow requires JavaScript.

‘s Middags verveelde ik mij enigszins en ik bleek niet de enige, via Facebook kwam ik in gesprek met een Duits meisje (Marie) dat ook op zoek was naar iets te doen en we besloten elkaar te ontmoeten voor een drankje. Het is altijd leuk om nieuwe mensen te ontmoeten en verhalen te horen van hun reis en ervaringen. Na een drankje en een bezoekje aan de Cookie Time cookie bar namen we weer afscheid en was de dag al weer om.

De volgende dag was het weer vroeg opstaan om de bus van 07.05 te halen richting Te Anau. Gelukkig was het maar twee uurtjes en had ik al met het hostel gecheckt dat ik daar terecht kon in de ochtend. Grappig genoeg kwam ik daar Johannes en Lena weer tegen. Te Anau was echt heerlijk, een hostel met goede wifi, prachtige natuur om de hoek en een tv kamer met heel veel films om uit te kiezen. Had ik eindelijk de mogelijkheid om alle Lord of The Rings films te zien.

Op vrijdag ging ik met een tour richting Milford Sound. Geboekt via bookme.co.nz met korting was ik best blij, totdat ik de weersvoorspelling zag voor die dag. Regen, regen, regen. Helaas kwam de voorspelling uit en het was de hele dag miezerig en triest weer. Ze zeggen dat Milford Sound mooi is in elke weersomstandigheden, echter moet ik hierbij wel even noteren dat je toch wel een stuk minder ziet met regen en mist. Ach een grijze Milford Sound is alsnog prachtig en er waren mega veel extra watervallen door de regen.

Fiordland National Park

Na Te Anau was het plan om naar het zuidelijkste puntje te gaan van Nieuw Zeeland; Bluff en Steward Island maar het weer zag er niet erg aanlokkelijk uit en accommodatie en vervoer was niet makkelijk te regelen dus zodoende besloot ik mijn plannen maar om te gooien en te gaan naar de plek waar ik sowieso nog heel graag heen wilde; Kaikoura.

Vanaf Te Anau was het te ver om in een dag te reizen dus eerst maar naar Christchurch. Een dag reizen (11 uur) later was ik daar. Hoewel de meeste mensen Christchurch afraden had ik alsnog maar een dagje extra ingepland om toch de stad even rond te gaan. Na de aardbeving van 2011 is deze stad is dit een stad in heropbouw. Hoewel het al enkele jaren terug is, kun je het verwoestende resultaat nog steeds overal zien. Langzamerhand is er weer een stadshart tot leven aan het komen met nieuwe gebouwen en creatieve oplossingen. Maar het is ook nog echt een grote bouwplaats.

This slideshow requires JavaScript.

Aangezien ik geen ontbijt meer had, besloot ik een café op te zoeken om daar te ontbijten en dat was een heel goede beslissing. Toast met avocado, gepocheerde eieren, zalm en mango chutney, wat wil een mens nog meer. De volgende goede beslissing was het kopen van een tramkaartje. Lekker toeristisch maar ideaal aangezien deze rond het centrum gaat, met een trambestuurder die uitleg geeft over de stad. Ik kon op en afstappen wanneer ik wilde aangezien het een dagticket was en dat was ideaal. Heel veel must-sees zijn er niet in Christchurch maar door de tram heb ik mij prima vermaakt die dag.

De volgende dag wederom de bus om 7 uur om richting Kaikoura te gaan. Kaikoura is de plek voor zeeleven; met de mogelijk tot het zien van verschillende soorten walvissen, Orka’s, dolfijnen, zeehonden en Albatrossen. Die dag gelijk op walvissen-tour geweest en zowaar drie potvissen gezien. Ik had een Nederlandse kamergenote (Sanne) die dezelfde tour had geboekt dus had ook nog eens goed gezelschap. Naast de potvissen ook enkele albatrossen, dolfijnen en zeehonden gezien maar die waren allemaal te ver om te fotograferen dus helaas daar geen foto’s van.

Inmiddels zijn we al weer enkele daagjes verder en ben ik nog steeds in Kaikoura. Ik ben een beetje verkouden en heb niet echt een plan nog waar nu verder heen dus heb mijzelf vermaakt met een Mexicaanse soap opera (goed voor mijn Spaans) en wandelingen op het strand. Ik moet nog even bedenken wat de volgende stap gaat worden maar voor nu heb ik ieder geval geregeld om in dit hostel een weekje te werken voor accommodatie.

XManon

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s